پس از اين توضيح خواهى ديد كه جمله « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » با ما قبل خود نه از جهت لفظ و نه از حيث معنا

--> و در كتاب التفسير الحديث جلد 5 ص 175 به نقل از تفسير مجمع البيان آمده است : انصار پيش پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم آمدند و گفتند : اگر كارها برايتان مشكل شد اين اموال ما در اختيار شما باشد بدون هيچ ناراحتى و بى هيچ اشكال آنها را صرف راه انداختن امور كن اين آيه نازل شد و پيامبر برايشان قرائت كرد و فرمود خويشان مرا پس از من دوست بداريد ، سر تسليم فرود آورده بيرون رفتند و منافقان اظهار داشتند اين موضوع را از نزد خود ساخته و خواسته است بعد از وى نزد خويشان او خوار و زبون باشيم خدا اين آيه را نازل فرمود . ( أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً ) آيا مىگويند اين مطلب را به خدا به دروغ نسبت داده است . . . ؟ اين آيه را برايشان تلاوت كرد گريستند و عرصه برايشان تنگ شد پس خدا آيه بعدى را نازل فرمود : و هو الذى يقبل التوبة عن عباده ، پيامبر كسى را به دنبال آنان فرستاد و مژده به آنان داد . غرض اين است كه معنى الا الموده فى القربى به آن صورت نيست كه مرحوم مؤلف در تفسير آن متذكر شده بلكه همان طورى كه ملاحظه مىفرمائيد بنا به نوشته نبهائى از جلالين يعنى به شهادت سه تن از مفسران اهل سنت و جماعت منظور از « الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » خويشان رسول اللّه هستند و مراعات خويشان خود آن بزرگوار يا قريش مطرح نيست مضاف بر اينكه تعبير مؤلف با شأن نزول تطبيق نمىكند زيرا طرف ، خطاب مسلمانان هستند و پيامبر اكرم از كافران اجرى نمىخواهد بلكه از مسلمانان كه در اثر ارشادات آن بزرگوار هدايت يافته‌اند انتظار دارد با جانشينان او و نزديكانش به دوستى و محبت رفتار كنند . آرى خبرى كه از تفسير حديث از تفسير مجمع البيان آورديم صراحت در دوست داشتن خويشان آن بزرگوار و حتى اطاعت از آنان دارد .